 یک عضو هیئت علمی دانشگاه با یادآوری نقش مهم رسانهها در آموزش شهروندان گفت: تلاش رسانههای مستقل برای روشن کردن افکار عمومی ضرورتا مقابله با دولت نیست بلکه تنها نقش آگاهیرسانی و آموزشی آنها برجسته شده است. محمدحسن اسدی طاری در گفتوگو با خبرنگار اجتماعی پارسه همزمان با روز جهانی ارتباطات با تشریح دو نقش آموزشی رسانهها در جامعه گفت: "بالابردن سطح آگاهیهای عمومی و افزایش ضریب ایمنی شهروندان نسبت به حوادث و اتفاقات موجود در جامعه اعم از اجتماعی و اقتصادی در اولویت اول" و "تلاش نظام سیاسی و دولت به منظور افزایش آگاهیهای عمومی نسبت به عملکرد دولت و مقوله اقناع و ترغیب در بعد دوم" اهمیت فراوان دارند.
وی توضیح داد: کمال مطلوب تعهد رسانههای عینیتگرا نسبت به جامعه و شهروندان این است که تلاشهای موثری در آموزش عمومی داشته باشند. بدین ترتیب عملکرد نظام رسانهای اعم از دولتی و غیردولتی اگر چه در این مقوله یکسان نیست اما به نظر میرسد تفاوت معنی داری با یکدیگر نداشته باشد. زیرا در این فرآیند مهمترین هدف، افزایش سطح آگاهی شهروندان نسبت به مسائلی است که بازتاب و عکسالعمل ناشی از فقدان آموزش آن هزینههای زیادی برای دولت و جامعه خواهد داشت. بدیهی است که رسانههای دولتی و وابسته به دولت تلاش برای آگاهیرسانی در راستای عملکرد و سیاستهای دولت دارند و این محدود به دولت خاص نمیشود بلکه ماهیت رسانه دولتی این است که افکار عمومی را نسبت به عملکرد دولت شکل دهد و اساسا اطلاعرسانی در همین مقوله جای میگیرد. پس تلاش رسانههای مستقل برای روشن کردن افکار عمومی ضرورتا مقابله با دولت نیست بلکه تنها نقش آگاهیرسانی و آموزشی آنها برجسته شده است.
این عضو موسس کانون پژوهشهای علوم ارتباطات اجتماعی ایران یادآوری کرد: توجه به آموزش و مقوله بازآموزی تخصصی و افزایش توان حرفهای دستاندرکاران رسانهها ضروری است و به ماهیت و توانمندی رسانه و مالکیت یا مدیریت آن بازمیگردد. در این صورت عملکرد و بازدهی آموزشی نظام رسانهای مفیدتر و موثرتر خواهد بود.
به گفته اسدی طاری، نکته مهم این است که نوع آموزش رسانهها صرفا به وظایف نظام اطلاعرسانی اشاره دارد در حالی که خانواده و مدرسه یا نظام آموزش سنتی بیشتر جنبه عمومی آموزش از حیث تعلق فرد به اجتماع را بر عهده دارند. بنابراین نگرش عمومی آنها به آموزش اگر چه دارای نکات قوتی نیز هست اما ممکن است فراگیری آن در ارتباط با عملکرد نظام اطلاعرسانی و نظام رسانهای کشور در قبال تعهد آن به افکار عمومی و عینیتگرایی کمتر به نظر برسد.
او افزود: نوع آموزش رسانهها دو کارکرد عمده خواهد داشت؛ یکی افزایش توانمندی عمومی برای بهرهبرداری از امکانات موجود در جامعه و دیگری رشد خلاقیتها، باروری اندیشه و نگرشهای مثبت در تعلیم و تربیت که از ابعاد گوناگون قابل توجه است؛ به خصوص از بعد جامعهشناسی دستاورد آن بالابردن سطح آگاهی عمومی خواهد بود.
این مدرس دانشگاه درباره آثار آموزشهای رسانهها توضیح داد: این آموزش از بعد سیاسی منجر به افزایش مشارکت عمومی در جامعه، رشد دموکراسی و تحقق شاخصهای آن خواهد بود. از نگاه آسیبشناسی منجر به کاهش جرم و جنایت در جامعه شده و ضریب امنیت در ابعاد اجتماعی فردی و روانی را افزایش میدهد و از نگاه فرهنگی منجر به خلق آثار و ارزشهای گوناگون در عرصههای مختلف فرهنگ و هنر خواهد شد. |